معرفی پلتفرم و ارز دیجیتال نئو (NEO)

نئو (NEO) پلتفرم بر بستر  بلاک چین و یک ارز دیجیتال است که  توسعه دارایی های دیجیتال و بهره گیری از قراردادهای هوشمند را امکان پذیر می کند. این پروژه در کشور چین و برای بار اول در سال 2014 با عنوان AntShares ارائه شد. نئو مکانیسم توافق (Delegated Byzantine Fault Tolerance (dBFT مورد استفاده قرار می دهد و قادر است تا 10،000 تراکنش در ثانیه را مورد پشتیبانی قرار دهد. توکن های NEO را می توان برای تولید توکن های GAS سرمایه گذاری نمود که به عنوان سوخت این پلتفرم به حساب می آید؛ یعنی برای پرداخت کارمزد محاسبات یا توسعه قراردادهای هوشمند در شبکه NEO استفاده می گردد. این پروژه به وسیله ی Da Hongfei تأسیس شد. در کل 100 میلیون NEO ارائه  شد که نشانگر مالکیت زنجیره ای می باشد. مطابق بیانیه انتشار نئو ، این میزان عرضه ثابت است و افزایش پیدا می کند. کوچکترین واحد این ارز دیجیتال 1 NEO است که نمی توان آنرا تقسیم کرد.

NEO Gas (نئو گاز) و نحوه عملکرد آن

NEO Gas سکه دیگری با نماد اختصاری GAS می باشد که بر روی پلتفرم نئو اجرا می گردد. مطابق گفته های مذکور NEO قابل تقسیم نیست، بنابراین استفاده از آن برای پرداخت کارمزدها سخت است. اما GAS قابل تقسیم است و به عنوان روش پرداخت برای استفاده از قراردادهای هوشمند و معاملات مورد استفاده قرار می گیرد. کارمزدهای Gas به نمایندگان اعطا می گردد؛ آنها کاربرانی هستند که معاملات را در Blockchain معتبر می کنند.

توکن های Gas با نرخ 8 GAS به ازای ساخت هر بلوک در Blockchain تولید می گردند. نرخ تولید به جای هر 2 میلیون بلوک تولید شده ، یک توکن کاهش پیدا می کند. تقریباً در سال  2039، گردش گاز Gas به 100 میلیون می رسد و تولید آن متوقف خواهد شد. این ارز در رتبه ی 52 اُم بین ارزهای دیجیتالی قرار دارد.

پروتکل (Delegated Byzantine Fault Tolerance (dBFT

پروتکل توافق جمعی استفاده شده در شبکه نئو، بر مبنای تحمل خطای بیزانس کار می کند؛ یک مسأله فرضی که در آن 9 ژنرال سعی می کنند با پیروی از رأی اکثریت، تصمیم بگیرند که چگونه حمله به یک شهر را عملی کنند. این مسأله از سوی  اثبات کار و اثبات سهام در علوم رایانه ای مدل سازی و حل گشته است. این سیستم از نمایندگان برجسته ی جامعه بهره می گیرند. این نمایندگان با یکدیگر همکاری می کنند تا به توافق بالغ بر  66٪ در مورد وضعیت دفترکل توزیع شده دست پیدا کنند.

خصوصیات شبکه نئو (NEO)

علاوه بر پتانسیل های پروتکل مرکزی ، تیم توسعه دهنده Neo در حال اجرای تعدادی پروژه جانبی می باشد که مزایای گوناگونی را به اکوسیستم Neo می دهد:

  • NeoX
    NeoX این امکان را می دهد تا معاملات فراتر از Blockchain اجرا گردند. پروتکل های مشابه حاوی قراردادهای هوشمندی می باشند که جهت تأمین منابع مالی در یک Blockchain و دسترسی به وجوه در یک زنجیره جایگزین، به وجود می آیند.
  • NeoFS
    NeoFS این امکان را می دهد فایل های بزرگ تقسیم شده و در سراسر شبکه توزیع شوند. کاربران قادرند میزان مطمئن بودن فایلها را تعیین کنند. فایل هایی با توانایی اطمینان کم می توانند با حداقل هزینه ذخیره و بازیابی شوند. با پرداخت کارمزد بالاتر، داده ها را می توان در گره های قابل اطمینان ذخیره نمود.
  • NeoQS
    کامپیوترهای کوانتومی امنیت تکنیک های خاص رمزنگاری را تهدید می کنند. Neo از مکانیزم رمزنگاری مبتنی بر شبکه استفاده می کند که آن را (NeoQS (Safe Quantum Safe می نامد و از لحظ نظری به حملات رایانه های کوانتومی مقاوم است. به احتمال قوی، محاسبات کوانتومی در آینده نزدیک سیستم های رمزنگاری را تحت تأثیر قرار می دهد.

نئو (NEO) در مقایسه با اتریوم (Ethereum)

در مفهوم ، Neo یک اکوسیستم قراردادهای هوشمند (شبیه به اتریوم)می باشد. این قابلیت این امکان می دهد تا کاربران به صورت اتوماتیک به ذخیره سازی و تبادل دارایی های دیجیتال بپردازند. برای  رقابت جهت اجرای  قراردادهای هوشمندانه تر، نئو از یک تکنولوژی در حال توسعه استفاده می کند که با همکاری مقامات چینی به منور ایجاد “اقتصاد هوشمند” پدید آمده است.

اتریوم هم اکنون در زبان Solidity کدنویسی شده که یک زبان مورد پسند کاربر نیست.  Neo این امکان را می دهد تا قراردادهای هوشمند در زبان های محبوب نظیر #C و جاوا کدنویسی شوند. مزیت داشتن زبان های برنامه نویسی کاربر دوستانه این است که به کاربران امکان برقراری ارتباط با Blockchain نئو را می دهد.

اتریوم هم اکنون الگوریتم Proof of Work (اثبات کار) راا مورد استفاده قرار می دهد. اثبات کار یک روش برای محافظت از بلوک های عمومی می باشد که در آن با کمک استخراج کنندگان، معاملات را مورد تایید قرار می دهند و برای کارشان به آنها پاداش می دهند. هدف اتریوم این است که با تغییر الگوریتم خود به اثبات سهام (PoS)، مسائل مرتبط با مقیاس پذیری را برطرف کند. اثبات سهام مسائل مربوط به مقیاس پذیری را با کاهش مصرف انرژی ، آسیب پذیری و تمرکز حل می کند. اما NEO از الگوریتم تحمل خطای بیزانس از طریق نمایندگان استفاده می کند که مشکلی برای مقیاس پذیری ندارد.

ارزش نئو (NEO)

NEO با رشد ارزش 12 درصدی بعد از جریان بزرگ فروش ارزهای دیجیتال رو به رو شد. این نوسانات قوی موجب گردید NEO به رقابت با لایت کوین بپردازد و عنوان ششمین ارز دیجیتالی را از نظر حجم معاملات بازار به دست آورد. سکه GAS نیز از نوسانات قابل توجهی برخوردار بوده است. هر دو سکه اخیراً مورد توجه قرار گرفته اند و توسعه دهندگان در کنفرانس ها در مورد آنها مقالاتی منتشر می کنند. هر دو آلت کوین دارای یک تیم بازاریابی قوی هستند و احتمال افزایش قیمت آنها در آینده ای نزدیک وجود دارد.

منبع: آکادمی هلاکوئی

مقالات مرتبط

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *