بررسی ارز دیجیتال و شبکه بلاک چین دیجی بایت (DigiByte) (بخش اول)

دیجی بایت (DigiByte) با واحد اختصاری DGB، یک ارز دیجیتال غیرمتمرکز و یک شبکه مبتنی بر بلاک چین است که با هدف امنیت، کاربرد به عنوان پول و یک روش پرداخت سریع و ارزان توسعه یافته است. این ارز دیجیتال جزو معدود ارزهای دیجیتال قدیمی است که همچنان بر سرزبان‌هاست و طرفداران خاص خود را دارد. کار توسعه این ارز دیجیتال از سال ۲۰۱۴ آغاز شده است.

مفهوم دیجی بایت

حامیان دیجی بایت از این ارز دیجیتال به عنوان غولی یاد می‌کنند که هنوز بیدار نشده است. بر اساس گفته‌های طرفداران دیجی بایت، این ارز دیجیتال از پیشرفته‌ترین فناوری در حوزه رمزنگاری استفاده می‌کند، از سریع‌ترین شبکه برخوردار است، مقیاس‌پذیری (ظرفیت تایید تراکنش‌ها) در آن بالاست و امنیتش نیز از دیگر ارزهای بزرگ بیشتر است.

افراد جامعه دیجی بایت معتقدند که فناوری برتر این شبکه در سال‌های آینده گوی سبقت را از بیت کوین، لایت کوین و دیگر پول‌های دیجیتال می‌رباید. آن‌ها ادعا می‌کنند این شبکه بیش از ۱۰۰ هزار نود (Node) در سرتاسر دنیا دارد و جامعه استفاده‌کنندگان آن به شدت به این ارز وفادارند. البته اینکه این ارز دیجیتال بیش از ۱۰۰ هزار نود دارد، تاکنون اثبات نشده است. نود به کامپیوتری گفته می‌شود که مستقیم به شبکه متصل است و کل بلاک چین را دانلود کرده است.

در روی دیگر سکه مسئله پذیرش دیجی بایت قرار دارد که در سال‌های اخیر به کندی پیش می‌رود. در حال حاضر و در مقایسه به دیگر رقبا، پذیرش این ارز دیجیتال به عنوان یکی از نقاط ضعف آن شناخته می‌شود. در وب‌سایت دیجی بایت اطلاعات کمی از مسائل فنی و نحوه عملکرد شبکه ذکر شده است و تمرکز اصلی بر روی کپی‌برداری از شیوه‌های بازاریابی و کلماتی است که نظر کاربر را به خود جلب می‌کند. هنگامی که دستاوردهای دیجی‌ بایت و برنامه‌های آنها برای آینده را مطالعه کنید، خواهید فهمید که ایده‌های این شبکه تا چه حد جاه‌طلبانه و البته شاید تبلیغاتی است.

در ادامه دیجی بایت را زیر ذره‌بین خواهیم برد و نکات فنی آن را بررسی خواهیم کرد. امید است در پایان به جمع‌بندی کاملی در خصوص این ارز دیجیتال برسید. به یاد داشته باشید که سرمایه‌گذاری در حوزه ارزهای دیجیتال ریسک‌های فراوانی به دنبال دارد و لازم است که پیش از ورود به این بازار، تحقیقات گسترده‌ای انجام داده و تنها به گفته‌های افراد مختلف بسنده نکنید.

هدف دیجی بایت، شباهت‌ها و تفاوت‌ها با بیت کوین

دیجی بایت به دنبال این است که ارز دیجیتالی برای نیازهای روزمره و همه‌ی افراد جهان باشد. این بلاک چین را می‌توان یک انشعاب (فورک) از بیت کوین دانست. تیم توسعه‌دهندهٔ دیجی بایت با استفاده از کد و ساختار فنی بیت کوین، این ارز دیجیتال را توسعه دادند و سپس آرام آرام با به‌روزرسانی‌های مختلف شباهت آن را به بیت کوین کمتر و کمتر کردند.

یکی از شباهت‌های اساسی دیجی بایت با بیت کوین، ساختار تایید تراکنش‌های این ارز دیجیتال است. هر دو شبکه، از مدل تراکنش خروجی خرج نشده (UTXO) استفاده می‌کنند که در ادامه درباره‌ی آن توضیح می‌دهیم. مثل بیت کوین، امنیت شبکه دیجی بایت هم از طریق فرایند ماینینگ یا همان مدل اجماع اثبات انجام کار (Proof of Work) تامین می‌شود و واحدهای DGB از طریق فرایند استخراج تولید می‌شوند.

بر خلاف بیت کوین که تعداد کل واحدهای آن ۲۱ میلیون واحد است، تعداد واحدهای دیجی بایت ۲۱ میلیارد واحد است که طی ۲۱ سال (تا سال ۲۰۳۵) همه‌ی آن‌ استخراج خواهد شد.

به گفته تیم دیجی بایت، علت تعداد بالای واحدهای این ارز دیجیتال، استفاده آسان‌تر از آن به عنوان روش پرداخت است. مثلا اگر قیمت یک قهوه ۳ دلار باشد، این ۳ دلار به بیت کوین می‌شود حدود ۰.۰۰۰۳ . اگر ما بخواهیم پول قهوه را با بیت کوین پرداخت کنیم، باید مقداری هم کارمزد بدهیم که هزینه تمام شده را افزایش می‌دهد. اما همین ۳ دلار می‌شود حدود ۵۳۳ واحد دیجی بایت که کارمزد انتقال آن بسیار کم‌تر خواهد بود. البته به گفتهٔ بسیاری از کارشناسان، این نمی‌تواند دلیل مناسبی برای افزایش واحدهای یک ارز دیجیتال باشد، چون بیت کوین هم به واحدهای کوچکتری به نام «ساتوشی» تقسیم می‌شود.

زمان بلاک دیجی بایت در ابتدای راه‌اندازی ۶۰ ثانیه بود و به گفته‌ی تیم توسعه‌دهنده این شبکه می‌توانست در هر ثانیه ۱۴۰ تراکنش را پردازش کند. هر دو سال یکبار زمان بلاک نصف می‌شود و اکنون ۱۵ ثانیه است. ساخت سریع‌تر بلاک باعث می‌شود تا تراکنش‌ها سریع‌تر و سریع‌تر تایید بشوند. برنامه دیجی بایت این است که تا سال ۲۰۳۵ ظرفیت شبکه به ۲۸۰,۰۰۰ تراکنش در ثانیه برسد.

پاداش استخراج دیجی بایت، یعنی تعداد تولیدی آن در هر بلاک هم هر ماه ۱ درصد کاهش می‌یابد تا به گفته تیم سازنده عرضه آن کمتر شود و کمیابی‌اش افزایش یابد.

استخراج دیجی بایت همزمان با پنج الگوریتم مختلف انجام می‌شود. بیت کوین را فقط می‌توان با الگوریتم SHA-256 استخراج کرد اما در دیجی بایت همزمان می‌‌توان از الگوریتم‌های زیر برای ماینینگ بهره برد:

    • SHA۲۵۶
    • Scrypt
    • Qubit
    • odocrypt
    • Skein

هر الگوریتم می‌تواند ۲۰ درصد از ظرفیت استخراج را داشته باشد. هدف این کار «عدم متمرکز شدن» و «عدم انحصاری شدن» ماینینگ عنوان شده است. بر خلاف بیت کوین که سختی استخراج آن پس از ۲,۰۱۶ بلاک اصلاح می‌شود، در دیجی بایت بعد از هر بلاک سختی استخراج تنظیم می‌شود تا به گفته تیم توسعه‌دهنده، شاهد تعادل بیشتری در شبکه باشیم.

اگرچه شاید در نگاه اول این پروژه بسیار خارق‌العاده به نظر بیایید، اما نکات منفی زیادی درباره آن وجود دارد که باید به آن توجه شود. از جمله اینکه این پروژه هیچ وایت پیپر (گزارش عملکرد فنی) ارائه نداده است و بسیاری از اعداد و ارقام اعلام‌شده توسط وب‌سایت دیجی بایت بدون هیچ‌گونه منبعی ارائه شده‌اند. همچنین بسیاری از سازوکارهای موجود در این شبکه، از نظر کارشناسان منطقی نیستند و بیشتر از اینکه راهکار باشند، صرفاً ایده‌های «دهن پر کن» هستند.

تاریخچه و تیم پشت دیجی بایت

جرد تیت (Jared Tate)، کار توسعه دیجی بایت را از سال ۲۰۱۳ آغاز کرد و ژانویه ۲۰۱۴ بلاک جنسیس این ارز دیجیتال استخراج شد. در زمان عرضه دیجی‌ بایت، پروژه‌های بلاک چینی چندانی وجود نداشت و عرضه آن نیز بدون سروصدا و بدون برنامه‌ای برای جذب سرمایه صورت گرفت.

پس از انتشار رسمی دیجی بایت، تیت به صورت تمام وقت بر روی توسعه آن کار می‌کرد. مخارج توسعه این ارز دیجیتال از طریق کمک‌هایی صورت می‌گرفت که به تیم توسعه‌دهنده اهدا می‌شد. گفته می‌شود که تیت و دیگر اعضای تیم توسعه این ارز، مقادیر قابل توجهی دیجی بایت در اختیار دارند که از استخراج اولیه و اولین تراکنش‌های شبکه بدست آمده است. در نتیجه با افزایش قیمت این ارز دیجیتال، دارایی آنها نیز بیشتر خواهد شد.

اخبار زیادی در خصوص دیگر اعضای تیم توسعه دیجی بایت وجود ندارد و نمی‌توان نامی از آنها پیدا کرد. وب‌سایت رسمی این ارز نیز اطلاعاتی در خصوص تیم توسعه آن منتشر نمی‌کند. در صفحه لینکدین این پروژه نیز توسعه‌دهندگان آن کمتر از ۱۰ نفر عنوان شده است که تیت یکی از آنهاست.

  • فورک‌ (به‌روزرسانی‌های) دیجی بایت

همانطور که گفتیم، دیجی بایت با استفاده از کد بیت کوین ساخته شد، اما برای رسیدن به اهدافش از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ به‌روزرسانی‌های زیادی روی آن اتفاق افتاد که در ادامه چند مورد از مهم‌ترین‌ به‌روزرسانی‌ها را بررسی می‌کنیم.

  • اولین فورک؛ فوریه ۲۰۱۴ – دیجی شیلد (DigiShield)

در بیت کوین تقریبا دو هفته طول می‌کشد تا سختی استخراج شبکه تنظیم شود. برای تعادل بیشتر دیجی بایت، در ابتدای سال ۲۰۱۴ فورک دیجی شیلد اجرا شد تا بعد از هر بلاک سختی استخراج تنظیم شود.

  • دومین فورک؛ سپتامبر ۲۰۱۴- مولتی آلگو (MultiAlgo)

با به‌روزرسانی دیجی‌ بایت تحت عنوان مولتی آلگو که در سپتامبر ۲۰۱۴ اتفاق افتاد، با هدف تمرکززدایی بیشتر در استخراج دیجی‌ بایت، امکان ماینینگ با پنج الگوریتم مختلف فراهم شد.

  • سومین فورک؛ دسامبر ۲۰۱۴- مولتی شیلد (MultiShield)

پس از مولتی آلگو، برای اینکه سختی استخراج روی هر پنج الگوریتم تنظیم شود، فورک مولتی شیلد اجرا شد.

  • چهارمین فورک؛ دسامبر ۲۰۱۵ – دیجی اسپید (DigiSpeed)

در دسامبر سال ۲۰۱۵، با هدف افزایش سرعت تراکنش‌ها، به‌روزرسانی دیجی اسپید ارائه شد که سایز بلاک را هر دو سال یکبار دو برابر می‌کند و این باعث می‌شود میزان ظرفیت شبکه برای تایید تراکنش‌ها هر دو سال یکبار دو برابر شود.

  • پیاده‌سازی سگویت در سال ۲۰۱۷

سگویت (Segwit) راهکاری برای افزایش سرعت تراکنش‌های یک بلاک چین است که امروزه بیت کوین به صورت گسترده از آن بهره می‌برد. دیجی بایت قبل از بیت کوین اولین بلاک چین مطرحی بود که سگویت را در آوریل ۲۰۱۷ پیاده‌سازی کرد.

  • افزودن لایه دیجی‌استس (DigiAssets) در سال ۲۰۱۹

در آوریل ۲۰۱۹، لایهٔ جدیدی به نام «دیجی‌استس» (به معنای دارایی‌های دیجیتال) به شبکه دیجی بایت اضافه شد که با آن کاربران می‌توانند توکن‌های دیجیتال و قراردادهای هوشمند ایجاد کنند.

اختلاف با ترون، پولونیکس و بایننس

در دسامبر ۲۰۱۹، جرد تیت، رهبر تیم دیجی بایت در یک رشته توییت به ترون و صرافی پولونیکس (Polonoiex) که بزرگترین صرافی این ارز دیجیتال بود، این اتهام را وارد کرد که قصد دارند با استفاده از تکنیک‌های غیراخلاقی، فضای ارزهای دیجیتال را آلوده کنند و حریم خصوصی کاربران را به خطر بیندازند. کمی بعد، صرافی پولونیکس اعلام کرد که DGB را از لیست معاملات خود حذف می‌کند.

همچنین این ارز دیجیتال یکی از معدود ارزهای دیجیتال مطرح بازار است که در بایننس، بزرگترین صرافی دنیا، لیست نشده است. جرد تیت علت این موضوع را درخواست مبلغ بسیار بالا از سوی بایننس اعلام کرد. به گفته تیت، بایننس از تیم این پروژه درخواست ۳۰۰,۰۰۰ دلار وجه نقد و سه درصد از کل واحدهای دیجی بایت را کرده است که آن‌ها قادر به پرداختش نبودند.

منبع: وب سایت ارز دیجیتال

 

مقالات مرتبط

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *