رفتن به نوار ابزار

بلاک چین و جایگاه آن در دنیای ارزهای دیجیتال (بخش اول: کلیات بلاک چین)

بلاک چین

از زمان به وجود آمدن بیت کوین در سال 2009 میلادی علاقه مندان زیادی وارد بازار ارزهای دیجیتال شدند و این در حالیست که در حال حاضر بیش از 1500 رمزارز مختلف برای خرید، فروش و تجارت وجود دارد. با این حال مهم ترین نکته ای که باید به آن اشاره شود تکنولوژی می باشد که به وجود آورنده این تحول عظیم بوده است که به آن تکنولوژی بلاک چین (BlockChain) گفته می شود. تکنولوژی که بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال براساس آن عمل می کنند.

بلاک چین یک دفتر کل توزیع شده (Distributed Ledgers) غیرمتمرکز است. ممکن است این تعریف کمی پیچیده به نظر برسد اما درک بلاک چین بسیار ساده تر از آنچه که این تعریف نشان می دهد، خواهد بود.  به بیان ساده، بلاک چین ساختاری زنجیروار از بلاک ها است که به افراد امکان ارسال و دریافت ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین، اتریوم و … را می دهد. با این وجود فناوری Blockchain بسیار گسترده تر از  یک سیستم پرداختی است. زمانی که ساتوشی ناکاموتو اولین ارز دیجیتال دنیا یا همان بیت کوین را خلق کرد، در کنار آن پروتکلی شگفت انگیز به نام بلاک چین را نیز به وجود آورد.

یکی از ویژگی های خارق العاده بلاک چین این است که هیچ فرد یا سازمان دولتی آن را کنترل نمی کند. در عوض تراکنش ها توسط افراد بصورت آنلاین تایید و اعتباردهی می شود، که در واقع به این ویژگی غیرمتمرکز بودن (Decentralized) گفته می شود. این پروتکل دارای مزایای بسیار زیادی از جمله شفافیت اطلاعاتی، سرعت بالا و امنیت است. ایده اصلی بلاک چین با توجه به گستردگی فقط در برگیرنده تراکنش های مالی نیست، بلکه قابلیت سازگاری و بکارگیری در هرگونه صنعتی را دارد.

از آن جا که بلاک چین غیرمتمرکز است تمامی افراد به داده ها و اطلاعات یکسان دسترسی دارند. (مگر اینکه بلاک چینی خصوصی مورد استفاده شرکتی خاص باشد) این بدین معنی است که به محض اینکه تراکنشی تایید و انجام شد، روی بلاک چین قرار می گیرد و همه افراد می توانند آن را مشاهده کنند.

عملکرد بلاک چین بسیار شبیه به دفتر کل حسابداری در دنیای واقعی است که توسط آن حسابدار می تواند تمامی مبادلات و تراکنش هایی که اتفاق می افتد را ثبت نموده و تراز حساب ها را در آن مشاهده کند. با این تفاوت که بلاک چین هایی مانند بیت کوین و اتریوم بصورت عمومی هستند و هر شخصی می تواند اطلاعات تراکنش ها را مشاهده کند. ( در دفتر کل حسابداری، حسابدار این کار را می کند.)

بلاک چین در واقع لیستی در حال رشد از سوابق یا بلاک ها (Block) است که از طریق رمزنگاری با یکدیگر در ارتباط هستند. هر بلاک شامل هش (کد) رمزگذاری شده (Cryptographic Hash) از برچسب زمانی (TimeStamp) بلاک قبلی و اطلاعات تراکنش می باشد.

بلاک چین طوری طراحی شده است که در مقابل اصلاح اطلاعات مقاوم است و امکان تغییر یا حذف اطلاعات در آن وجود ندارد. بلاک چین دفتر کلی توزیع شده و متن باز است که اطلاعات از طریق شبکه ای همتا به همتا (Peer-to-Peer) روی اینترنت در آن ثبت می شوند و می تواند معاملات را بین دو طرف به طور موثر و با روش معتبر و دائمی ثبت کند.

اطلاعاتی که روی بلاک چین ثبت می شود می تواند به هر فرمی از جمله، انتقال پول، یک تراکنش، هویت یک شخص، توافق نامه ای بین دو شخص یا شرکت، یا حتی میزان مصرف برق یک لامپ باشد. با این وجود، انجام این فرآیندها نیاز به تایید و اعتباردهی ابزارهای مختلف مانند کامپیوترهای روی شبکه دارد. زمانی که این ابزارها یا کامپیوترها به توافق یا اجماع به منظور ثبت و ذخیره سازی اطلاعاتی روی بلاک چین برسند، بدون هیچ معطلی اطلاعات ثبت می شود. به این فرایند الگوریتم اجماع (consensus) گفته می شود. اطلاعات ثبت شده قابلیت حذف کردن یا تغییر دادن بدون آگاهی و اجازه افرادی که آن را ثبت کرده اند و سایر افراد شبکه ندارد.

تکنولوژی بلاک چین یک شرکت یا نرم افزار نیست، بلکه راهکاری جدید برای ثبت و مستندسازی اطلاعات و داده ها روی اینترنت است. این تکنولوژی می تواند در ساخت و توسعه برنامه های کاربردی مبتنی بر بلاک چین از جمله شبکه های اجتماعی، پیام رسان ها، بازی ها، صرافی ها، پلتفرم های ذخیره سازی، سیستم های رای گیری، فروشگاه های آنلاین و … استفاده شود. از این لحاظ این تکنولوژی بسیار شبیه به اینترنت است، به طوری که برخی آن را نسخه سوم اینترنت می دانند. عبارت بلاک چین را می توان به دو قسمت تقسیم کرد، قسمت اول آن را می توان بلاک در نظر گرفت و قسمت دوم آن چین. در واقع بلاک اطلاعات دیجیتالی است که روی پایگاه داده ای عمومی یا همان چین (زنجیره) ذخیره می شود. بلاک ها روی بلاک چین متشکل از اطلاعات دیجیتال مختلف هستند و این اطلاعات بخصوص در بردارندۀ سه قسمت به شرح زیر می باشند:

    • 1) اطلاعات راجع به تراکنش ها از جمله تاریخ، زمان و میزان هزینه صرف شده برای خرید از هر شرکتی.
    • 2) اطلاعات شخص یا شرکت هایی که این تراکنش را انجام داده اند.
    • 3) اطلاعاتی که بلاک ها را از هم متمایز می کند. همان طور که هرکدام از افراد نام و نام خانوادگی دارند که آنها را از دیگران متمایز می کند، هر بلاک کدی منحصر بفرد را داخل خود ذخیره می کند که به آن هش (hash) می گویند و باعث ایجاد تمایز بین هر بلاک با سایر بلاک ها می شود.

مقالات مرتبط

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *