رفتن به نوار ابزار

شبکه‌های لایه ۲ راهکاری برای رفع مشکل مقیاس پذیری اتریوم

تا کنون شبکه بلاکچین Ethereum  برای مدرن کردن امور مالی موفق نبوده است و به عنوان مثال در حوزه DeFi دیده‌ایم که تراکنش‌های قرارداد هوشمند دارای کارمزد بسیار بالایی شده‌اند و هزینه زیادی برای انجام این تراکنش‌ها لازم است. اغلب فعال کردن پروژه‌های دیفای منجر به هزینه‌هایی ناخواسته می‌شود زیرا این پروژه‌ها با اتریوم ارتباط دارند. برای وارد شدن به بسیاری از پوزیشن‌ها (position) در محصولات امور اقتصادی غیرمتمرکز حداقل دو تراکنش لازم است و این به معنی هزینه زیادی برای کاربر است. این باعث شده که تنها افراد ثروتمند بتوانند از اپلیکیشن‌های مالی غیرمتمرکز استفاده کنند و سرمایه‌گذاران خرد مجبور به نظاره کردن رویداد‌های این فضا باشند.

مشکل مقیاس پذیری در شبکه اتریوم

رسالت بیت کوین و ارزهای رمزنگاری شده تمرکززدایی و در دسترس قرار دادن امور مالی برای همگان است. این تنها انگیزه‌های مالی افراد است که در این فضا به مدیریت و پیشرفت امور کمک می‌کند. اینک فعالیت‌های زیادی بر روی دومین شبکه بلاکچین ارز نظر ارزش بازار انجام می‌شود و تراکم در این شبکه بسیار بالا رفته است. این مشکلات زیادی را ایجاد کرده است و لازم است که جامعه دیفای خیلی زود راه‌حل‌های لایه دوم را مورد بررسی قرار دهند و این مشکلات را حل کنند.

دلیل اینکه دیفای هنوز به پیاده‌سازی راه‌حل‌های لایه دوم نپرداخته است، وعده‌هایی است که اتریوم ۲ می‌دهد. زمان و منابع محدود باعث انتخاب محدود در این میان شده است و در این فضا، گاهی یک تصمیم منجر به لغو کردن تصمیم دیگر می‌شود. احتمالا اتریوم ۲ با تاخیر زیادی مواجه خواهد شد و در این میان، نیاز به همکاری پروژه‌های دیفای است. چیزی که ممکن است منجر به ارزشمندی راه‌حل‌های لایه دوم شود، تاثیر شبکه و استقبال کاربران از این راه‌حل‌ها است. در ادامه این مقاله این راه‌حل‌ها تشریح شده است:

راه حل اول: Loopring 3.x و بهبود مقیاس پذیری اتریوم

بهبود بازده اتریوم از طریق zkSNARKs می‌شود. به این ترتیب، اطمینان حاصل می‌شود که کار زیادی به صورت ایمن و در خارج از زنجیره انجام می‌شود و شایان ذکر است که فرآیند تایید نهایتا بر روی زنجیره انجام خواهد شد. اجرا و ایجاد قرارداد‌های هوشمند در این فضا بنا به میل کاربر انجام خواهد شد و این کارایی بازار را برای پلتفرم‌های DeFi افزایش می‌دهد. مادامی که قرارداد هوشمند خودش دارای مشکل نباشد، امنیت در هنگام استفاده از این قرارداد‌ها تضمین می‌شود.

کاربر در اینجا، تنها برای واریز و برداشت هزینه می‌کند و با استفاده از برنامه Rails که به این زودی‌ها بیرون داده می‌شود، پذیرش لایه دوم افزایش پیدا خواهد کرد. موجودی‌های خارج از زنجیره در درختان مرکل (Merkle Trees) ذخیره خواهند شد و این نیاز به انتقال پرهزینه توکن (token) بر روی زنجیره را از میان برخواهد داشت.

راه حل دوم: شبکه Dfinance

Dfinance یک پروژه مبتنی بر کاسموس (Cosmos) است که ساختاری غیر متمرکز را برای ابزار‌های حوزه امور مالی غیرمتمرکز به ارمغان می‌آورد. این پروژه به ایجاد تجربه کاربری بهتر برای محصولات جدید مالی کمک می‌کند و به توسعه‌دهنده‌ها کمک می‌کند که با در نظر گرفتن کاربران، اقدام به طراحی کنند.

این ساختار از بسیاری از ویژگی‌های مثبت بلاک چین استفاده می‌کند و آنها را ارتقا می‌دهد. این پروژه از زبان برنامه‌نویسی Move و ماشین مجازی استفاده می‌کند و از این طریق، یک محیط توسعه قوی برای عملکرد نود‌ها فراهم خواهد شد. Move با توجه به logic و ساختار سخت‌گیرانه‌ای که دارد، امنیت را در حد زیادی بالا خواهد برد.

راه حل سوم: شبکه OMG

OMG یکی از رقبای برجسته برای پذیرش لایه دوم است و این روش توسط بیتفینکس برای تتر (USDT) پیاده شده است. شبکه OMG یک شبکه عمومی و غیر متمرکز است که بازده تراکنش بالایی دارد و هزینه تراکنش‌ها را نیز کاهش می‌دهد. این شبکه می‌تواند سرویس‌های مالی بلاک چینی خاصی را در سراسر جهان فراهم آورد و گستره وسیعی از دارایی‌ها و برنامه‌های غیر متمرکز را در بر بگیرد. این راه‌حل از معماری پلاسمای لایه ۲ استفاده می‌کند که مزایا و امنیت زیادی برای برنامه‌های غیر متمرکز و کاربران آنها فراهم می‌آورد. آن روشی موثر برای ارتقای هر سیستم پرداخت غیر متمرکز بر روی شبکه اتریوم است.

راه حل چهارم: پروتکل zkSynk

zkSynk باعث انجام پرداخت‌های مالی بدون نیاز به اعتماد و با هزینه کم می‌شود. این پروتکل به اتریوم کمک می‌کند که از فناوری zkRollup استفاده کند و از این طریق، گواه اثبات دانش صفر (Zero Knowledge proofs) و اتصال داده روی زنجیره به صورت پیوسته محقق خواهد شد. در نتیجه، یک راه‌حل لایه دومی ایجاد می‌شود که امنیت، هزینه کم و سرعت بهتر را فراهم می‌آورد. تیم این پروژه علاوه بر امنیت، بر تجربه کاربری و خوش‌فکری توسعه‌دهنده نیز متمرکز است. آنها می‌دانند که پذیرش عام مبتنی بر طراحی خوب و اجرای بدون تنش است، به طوری که هیچ بهانه‌ای برای توسعه‌دهنده‌ها برای استفاده نکردن از لایه دوم باقی نماند.

چالش‌های پیاده‌سازی لایه ۲

  •  راه‌حل‌های لایه ۲ آینده‌دار و رضایت‌بخش هستند، اما این افزایش مقیاس‌پذیری و کاهش هزینه تراکنش‌ها که در خارج از زنجیره صورت می‌گیرد، ریسک‌هایی نیز به دنبال دارد. این آسانی تراکنش باعث جذب کلاه‌بردار‌ها خواهد شد و این افراد شرور با قرارداد‌های هوشمند کلاه‌بردارانه خود وارد فضا خواهند شد.
  • ریسک دومی که باید مورد توجه قرار گیرد، شکست کلی شبکه است زیرا راه‌حل‌های لایه ۲ آزمایش نشده‌اند. این راه‌حل‌های لایه ۲ ممکن است دارای باگی (bug) ناشناخته باشند و از این طریق دارایی‌های کاربران دیفای را بر باد دهند. وجود چنین مشکلاتی است که باعث شده کاربران زیادی منتظر اتریوم ۲ باشند.
  • راه‌حل‌های لایه دوم باعث می‌شوند که کاربران سرمایه بیشتری را به فضای دیفای وارد کنند. از طرف دیگر، اگر تنها به پرداختی توجه داشته باشیم، بیت کوین خیلی جلوتر از اتریوم است. راه‌حل‌های لایه دوم بیت کوین یا همان شبکه لایتنینگ (lightning network) اینک چند سالی است که بدون شکست به فعالیت خود ادامه داده‌اند، اما این راه‌حل‌ها در خلال این مدت، عاری از آسیب‌پذیری نبوده‌اند. اتریوم و توسعه‌دهندگان دیفای باید این ریسک‌ها را در نظر داشته باشند و با در نظر گرفتن آنها، اقدام به ایجاد یک اکوسیستم (ecosystem) پایدار کنند. راه‌حل‌های لایه دوم باید در این اکوسیستم نقش اساسی داشته باشند.
  • راه‌حل‌های لایه دوم یکی از ابزارهای مفید برای برطرف کردن مشکل مقیاس پذیری در شبکه‌ها بلاکچین است. اتریوم به عنوان دومین رمزارز بزرگ بازار ارزهای دیجیتال گام اول برای ارائه بروزرسانی در شبکه بلاکچین خود را آغاز کرده است. ارائه Deposit contract  توسط تیم توسعه‌دهنده اتریوم و ویتالیک بوترین گامی بلند در ارائه اتریوم ۲ است. اتریوم با ارائه این برزورسانی می‌تواند مشکل مقیاس‌پذیری را حل کند.

مقالات مرتبط

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *